تاریخچه اینترنت

اینترنت ریشه خود را در نظریه اطلاعات و تلاش‌ های دانشمندان و مهندسان برای ساخت و اتصال شبکه‌ های رایانه‌ ای دارد. مجموعه پروتکل اینترنت، مجموعه قوانینی که برای ارتباط بین شبکه‌ ها و دستگاه‌ ها در اینترنت استفاده می‌شود، از تحقیق و توسعه در ایالات متحده نشأت گرفت و شامل همکاری بین المللی بود، به ویژه با پژوهشگران در انگلستان و فرانسهه . علوم رایانه یک رشته در حال ظهور در دهه ۵۰ میلادی بود که شروع به بررسی به اشتراک گذاری زمان بین کاربران رایانه، و بعداً، امکان دستیابی به این هدف را بر روی شبکه‌ های منطقه گسترده داشت. جى سى آر لیکلایدر ایده یک شبکه جهانی را در دفتر فناورى پردازش اطلاعات (IPTO) سازمان پروژه پژوهش پیشرفته دفاع (ARPA) وزارت دفاع (DoD) ایالات متحده توسعه داد. به طور مستقل، پل باران در شورای RAND پیشنهاد یک شبکه توزیع شده براساس داده در قطعات پیام در اوائل دهه ۶۰ میلادى کرد، و دونالد دیویز مفهوم سوئیچ کارى قطعات را در سال ۱۹۶۵ در آزمایشگاه فیزیک ملى (NPL) طرح ریزى کرد، که یک شبکه تجارى داده ملى را در انگلستان پیشنهاد کرد. ARPA قرارداد‌ هایى را در سال ۱۹۶۹ برای توسعة پروژة ARPANET منحى کرد، که تحت نظارت رابرت تیلور و مدیریت لارنس رابرتس بود. ARPANET فناورى سوئیچ کارى قطعات را پیشنهاد شده توسط دیویز و باران، که تحت پشتوانه کار ریاضى در اوائل دهه ۷۰ میلادى توسط لئونارد کلاینراک در UCLA بود، به کار گرفت. شبکه توسط یک تیم در بولت، برانک و نیومن ساخته شد، که شامل باب کان بود. چندین شبکه‌ ی سوئیچ کارى قطعات زود هنگام در دهه ۷۰ میلادی ظاهر شد که تحقیق و ارائه داده‌ های شبکه را انجام دادند. پروژه‌ های ARPA، گروه‌ های کاری بین المللی و ابتکارات تجاری منجر به توسعه استانداردها و پروتکل‌ های مختلف برای اینترنتورکینگ شد، در آن چندین شبکه‌ ی جداگانه می‌توانستند به یک شبکه شبکه‌ ها پیوسته شوند. باب کان، اکنون در DARPA، و وینت سرف، در دانشگاه استنفورد، تحقیقاتى را در سال ۱۹۷۴ منتشر کردند که به پروتکل کنترل انتقال (TCP) و پروتکل اینترنت (IP) تحول یافت، دو پروتکل از مجموعه پروتکل اینترنته.

اینترنت امروز یک زیرساخت اطلاعات گسترده است، نمونه اولیه‌ اى از آنچه که معمولاً به عنوان زیرساخت اطلاعات ملى (یا جهانى یا کهکشانى) نامیده مى شود. تاریخچه آن پیچیده است و شامل جنبه‌ های مختلف – فناورى، سازمانى و جامعى – است. و تأثیر آن نه تنها به فیلدهای فنى ارتباطات رایانه‌ اى محدود نمى شود بلکه در سراسر جامعه ما نیز حضور دارد، زیرا ما به سمت استفاده فزاینده از ابزار آنلاین برای انجام تجارت الکترونیکى، کسب اطلاعات و عملیات جامعى حرکت مى کنیم.